Een weekje vrij

We staan nog steeds in Heidehauser waar we op de een of andere manier niet wegkomen. Komt dat door de huismeester????? De week na de optredens zijn we eigenlijk vrij maar dan ook weer niet. De rotary heeft als dank een heel programma op poten gezet voor ons. Dus niks uitrusten aan de bak !!!!!

We maken met onze lieve, rare, dikke Dieter en zijn woeste vrouw Veronica een uitstap in de omgeving met de auto. We rijden langs de Elbe en bezoeken het slot in Moritzburg waar Dieter nauwlettend in de gaten wordt gehouden door de bewakers want je mag hier niet fotograferen. Als je dat dan toch wilt doen en ook nog eens demonstratief met je toestel op je buik gaat lopen…………ja dan krijg je dat.

De stoomlocomotief wordt ook nog even met een bezoek vereerd en de dag eindigt in Meissen waar we bij het Burgslot heerlijk eten met een prachtig uitzicht over Meissen. We lachen wat af met deze rare lieve mensen. Mede dankzij de vertaalcomputer die we mee hebben voor noodgevallen. We bestellen via de computer bier. Nou ja, bier is ook hier bier. Na een vermoeiende dag gaan we terug en worden we keurig door Dieter weer afgezet bij ons verblijfadres.

De volgende dag rusten we wat uit en gaan we ’s middags op bezoek bij Veronica. Daar kunnen we de was doen en liggen even heerlijk in hun zwembad. Daarna gaan we weer terug want we moeten nog koffie drinken bij de bewoners. Omstreeks 18.00 uur komt onze privé chauffeur ons ophalen. We zijn uitgenodigd bij een feestje van de Rotary waar de president deze avond “verbrand” zal worden en de nieuwe geïnstalleerd wordt. Het is bij iemand thuis en een heerlijke barbecue staat al klaar als wij arriveren. Een ontzettende gezellige avond waar wij natuurlijk als laatste pas weer weggaan.

De volgende dag worden we om 10.00 uur opgehaald door Raineir. Hij is in gezelschap van Frank. We worden door Raineir in zijn gloednieuwe Mercedes B (500 km op de teller) gezet en als vorst en vorstin rondgereden. We rijden aan 1 stuk door. We gaan naar de Sasksiche Schweizz en bezoeken daar de Bastei. Het is er druk maar Raineir heeft een parkeerkaart voor gehandicapten. Dat is mooi want zo staan we vooraan en hoeven niet zo ver te lopen. De Sasksiche Schweizz vonden wij erg indrukwekkend. Als je boven op de Bastei (300 meter) staat en je kijkt naar beneden met in de verte een dorp, waan je je in madorudam. Zo hoog, zo mooi, zo wild en zo saksisch. Het is een gebied waar veel geklommen wordt (kletteren heet dat hier) en Raineir weet ook een hoop te vertellen over het gebied. We hangen bijna aan zijn lippen. Geweldig.

HOGHENHEIT
Dan maken we een tussenstop in Hoghenheit. Ook hier hangt en ligt in de bodem een stuk geschiedenis wat wij nu ook weten. Hierna rijden we door naar het lustslot van August de Sterke in Pilnitz. Raineir parkeert zijn auto en blijft zitten. Het is voor hem te ver lopen maar samen met Frank maken we een rondgang over het prachtige terrein van dit slot. Als we terug komen gaan we koffie drinken in het voormalige woonhuis van Dokter Carus die de persoonlijke arts was van August. Ook altijd lekker. Effe een bakkie doen. Dan is de dag bijna voorbij en rijden we door naar Dresden. Daar hebben we afgesproken met Jens. Jens is de zoon van Raineir en werkt als manager bij de plaatselijke VVV en weet dus alles van Dresden.

We krijgen een persoonlijke tour door Dresden en zien de meest waanzinnige gebouwen. Met al die uitleg erbij gaat zo’n stad echt leven. Nooit geweten dat Dresden de enige stad is in Europa met een natuurlijk rivieroever. Nooit geweten dat hier het balkon van Europa is. Zwinger, Operagebouw, Vrouwenkerk etc. Indrukwekkend is het juiste woord. Dan is het inmiddels dik avond en we gaan weer eten. We denken iets kleins te bestellen maar krijgen een kwart varken op ons bord. We schieten allebei in de lach. Als dit gedaan is worden we weer terug gebracht naar onze “camping”. Ze hebben de poort voor ons open gelaten. Lief he.

De volgende dag gaan we onze camping plaats verlaten. We zijn uitgenodigd ten huize van de familie Moys. Met eigen parkeerplaats, met uitzicht op het zwembad en het er achter liggende landgoed met eigen station, met wasmachine en douche en waakhond. Daar konden we uiteindelijk geen nee tegen zeggen. We bezoeken eerst het bedrijf van Dieter wat enorm groot is. We krijgen geen koffie dus we gaan snel naar Veronica. We vermaken ons prima en het regent pijpestelen. Niks geen zwembad dus. Nou ja…. Kunnen we in ieder geval de was doen.

Als Dieter thuis komt moet hij lachen want morgen wordt het slecht weer zegt hij en we hebben een afspraak met Dokter Sabine. Zij gaat met ons fietsen. De volgende ochtend worden onze fietsen door Dieter op de aanhanger geladen en we worden gebracht naar het afgesproken punt waar Sabine al staat te wachten met haar fiets.

We fietsen langs de oever van de Elbe. Nu waren we door iedereen al gewaarschuwd voor het moordende tempo waarmee Sabine de pedalen ronddraait. Als de term flying dokters nog niets bestond dan was hij ter plekke ontstaan. Mijn God, wat heeft die vrouw de vaart erin. Na tien minuten kijken we alleen nog maar naar haar rug en we kijken elkaar vragend aan??? We geven niet toe en met onze 18 versnellingen. Misschien hebben wij meer uithoudingsvermogen, denken we…………ook daar is geen blijk van. Als een ware Leontien van Moorsel knalt ze zo snel langs de Elbe dat van kijken in de omgeving weinig sprake is.

Als we eindelijk……………na 2 uur bikkelen…………stoppen bij een wijn stube zijn we kletsnat, LETTERLIJK, van het zweet. De wijn gaat er dan ook in als water en zakt meteen door tot je enkels. En zij………………nergens last van !!!!!! We schelen toch ook nog wel wat jaartjes. Maar enfin. We zitten en we zijn eigenlijk nog lang niet van plan weg te gaan maar………………….zodra de laatste broodkruimel erin zit staat Sabine alweer te wachten bij haar fiets. Wij proberen nog medelijden op te wekken door strompelend die kant op te lopen maar dan kijken we alweer tegen die rug aan. We springen erachter aan en als je denkt dat het tempo lager ligt………………NO WAY………..

We zijn bijna bij onze bestemming en rijden door Coswik. René ziet vanuit een ooghoek (knap hoor met die snelheid) een bedrijf met daarop KBA. STOP !!!!!!! Alette is dolblij dat hij het ziet. Even op adem komen. KBA heeft namelijk de pers gebouwd van Rodi. We maken wat foto’s en Sabine kijkt weer op haar horloge. We knallen door naar een wijnslot waar we een afspraak maken voor een tour. Tussen door is er nog tijd om door te fietsen naar het Karl May musem in Radebeul. Ook dat moet wel heel snel gedaan worden ( 4 km heen en terug). De wijntour doen we daarna ook snel. We klokken 3 glazen naar binnen en dan moeten we terug. Goddank met de trein want vanavond hebben we het ook nog druk.

’s Avonds gaan we met Sabine en Uwe (een vriend) naar een klassiek concert. Ook dat was erg mooi en bijzonder. Rond middernacht worden we thuis gebracht. We nemen afscheid van iedereen want de volgende dag moeten we echt verder.
We zijn kapot…………..gesloopt………….maar wat een gave week……..wat een gastvrijheid…………..wat een hoop nieuwe vrienden.
Bedankt allemaal.

FOTO'S WEEK 6: Klik hier

VERSLAGEN:
week 1 | week 2| week 3 | week 4 | week 5 | week 6 | week 7 | week 8 | week 9 | week 10 | week 11 | week 12 | week 13